GUANTANAMODAN BİR ÇIĞLIK

Prangalar Altında Aşağılanmak

Ağaçlardan gelen güvercin seslerini duyduğumda

Yüzümü sıcak gözyaşları kapladı

Tarlakuşu şakıdığında düşüncelerim bir araya geldi

Oğluma bir mesaj.

Muhammed, Ben ıstırap içindeyim

Istırap içinde,

Allahtan başka sığınabileceğim hiçbir şey yok.

Zalimler benimle oynuyor

Dünyanın her yerinde özgürce dolaşırken

Benden ülkemin vatandaşları hakkında casusluk yapmamı istiyorlar

Bunun iyi bir görev olduğunu iddia ediyorlar

Bana para ve toprak vaat ediyorlar

Ve de nereye istersem gidebileceğim bir özgürlük.

Onların teklifleri dikkatimi gökyüzündeki

Şimşek gibi çekiyor

Fakat onların hediyesi açık bir yılan gibi

Ağzında zehir olan ikiyüzlü

Onların bağımsızlık anıtları var

Ve de düşünce özgürlüğü, bu güzel

Ama onlara şunu söyledim

Mimari adalet değildir

Amerika, sen yetimlerin sırtında koşuyorsun

Ve onları her gün terörize ediyorsun

Bush, dikkat et

Dünya küstah bir yalancıyı ayırt etti

Ben hüznümü ve gözyaşlarımı sadece Allah’a yöneltiyorum

Evimi özledim ve baskı altındayım

Muhammed,

lütfen beni unutma Allah’tan korkan babanı destekle

Ben prangalar altında aşağılandım

Nasıl mısralar oluşturabilirim?

Nasıl yazabilirim?

Prangalardan, gecelerden, çileden ve gözyaşlarından sonra

Nasıl şiir yazabilirim?

Ruhum ıstırapla çalkanan dalgalı bir deniz gibi

Tutkuyla şiddetlenmiş.

Ben bir tutsağım, ancak beni tutsak eden suçlar aslında beni esir edenlerin.

Artık bu endişeyi taşıyamıyorum

Rabbim, beni oğlum Muhammed’e kavuştur

Rabbim, doğru olanlara başarı nasip et.