25 Aralık 2007

SON SIĞINAK
Ne olur almasınlar düşlerimi
Çocukken oynadığım misketlerimi
Gök yüzüne bıraktığım bin yamalı gibi
Uçurtmamın bileğimdeki ipini.
Ne olur çalmasınlar düşlerimi,
Cebimde biriktirdiğim para birlerini
Yine büyük cebimdeki horoz şekerini
Aldıklarını versinler geri bekliyorum.
Evcilik oynarken tavan arasında
Kurduğum sandık evini yıkmasınlar
Diktiğim kurdelalı pencereden
Başkasını baktırmasınlar
Bir de oynadığım çizgi oyunu
Onu da ben çizmiştim bahçemize
Her sabah 1-2-3-4 diye
Uykumu bozardım zıplayarak hareketlerimle
Düğün yapardık arkadaşlarla
Altın takardık geline gazoz kapaklarıyla
Nerede diyorum, nerede şimdi
Böyle bir düşteki düğün evi.
Oysa şimdi büyüdüm
Düşten çıktım, döndüm acı gerçeklere,
Hayat kısacık derlerdi de,
İnanmazdım, duymazdım,
Bir an önce büyüyeyim diye,
İçin için can atardım.
Ne var elimde yaş 40,
Ne var beynimde yaş kaç?
Ne var belinde AH VAH de,
Kaç köşe bucak,
ACABA NERDE DÜŞTEKİ SON SIĞINAK.

KARDELEN

Hiç yorum yok: