12 Nisan 2008


DOĞMAMIŞ ÇOCUĞUMA

Hey minik melek

Hoş geldin dünyaya ağlayarak

Göz yaşların saf saf akıyor

Acıktınmı yoksa ana kucağında

Bilinçsizce sarılarak

Al zaten, senin her şeyin o şimdilik

Sonra büyüyecek, dünyaya bakacaksın

Öğreneceksin yemeyi, içmeyi ,giyinmeyi

Daha sonra sevmeyi, nefreti, güzeli, çirkini

Ama en önemlisi daha sonraki

Neyim ben, kimim demeyi

İşte o an seni yaradanı aramaya başalayacaksın

Her şeyde hatta ana kucağında

Yaşın yirmiyi doldurduğuna

Belki bulacaksın

Onu korkma!

Yalnızlık seni sarmasın

Evet işte, hayatın yükü omuzlarına

Tek tek vurulmaya başladığında

İyi günü, kötü günü, dostunu düşmanını

Anlayacaksın mutlaka kendini bulduğunda

Hayat yağmurunda sığınacak şemsiye arayacaksın

Güneş açtığında da bir gölge

Biraz üşüyüp, birazda yanacaksın

Yine annene sığınacaksın

Teselliyi biraz bulacaksın

Sen öyle zannediyorsun ama değil çocuğum değil

Anne kucağından daha iyi daimi

Bir sığınak var öğrenemedinmi!

Kalbin, aklın, nefsin, imanın

Tek dostun arkadaşın,

Onlara sor yol gösterir mutlaka

Al senin anahtarın

Besmele ile yola çık, işte en güzel sığınağın

Ama hep orda kal

En yüce emniyette kalırsın

Anneler bir gün solar yavrum bir çiçek gibi

Solar gider toprakta bir gül misali

Ölümde doğum gibidir üzülme

KORKMA!

Mezarıma gelipde sakın ağlama

Bir çiçek, bir fatiha yeter de artar bana

Sen doğru yürü İSLAM yolunda

Evet işte hayat bu çocuğum

Okul, iş, evlilik, askerlik, emeklilik

Ama en önemlisi ana- babalık şimdilik

Başın hep secdede ise ,yürür her işin yolunda

Tek yardımcın RABBİNDİR, bunu hiç unutma

Şu fani dünyada sende fani olacaksın

Ağlayarak geldiğin dünyadan

Ağlayarak ayrılacaksın

Kefen giyip mezara konulcaksın

Hayatta olduğu gibi oradada yalnız kalacaksın

KARDELEN

Hiç yorum yok: